Kolejny wyróżnik hĕczyniĕ

Głównym wyróżnikiem hĕczyniĕ – o czym już tu pisałem – jest wymowa pochylonego „a” w formie dwugłoski „eu” (=”ĕ”). Ale dialekt hĕkōw charakteryzuje się nie tylko tym. Kolejny wyróżnik hĕczyniĕ to używanie „ył” – najczęściej w miejscu polskigo „a”.W innych częściach Śląska, tam gdzie do dziś mówi się po śląsku, polskie „a” wymawiane jest najczęściej jak: „o” lub „ōł”.

Ktojś kto hĕczyj, nie miyszkĕ na Ślōnsku, jyno na Ślyłnsku. Takĕ ôsoba nie je Ślōnzŏkã, jyno Ślyłnzĕkã.

R. Hellfeier

Poniżej kilka przykładów przejścia polskiego „ą” w „ōł” i kolejno w „ył(n)” w czasownikach:

  • jadą > jadōł >> jad
  • idą > idōł >> id
  • śpiewają > śpiywajōł >> śpiywaj

Przykłady przejścia polskiego „ą” w „ōn” lub „ōm” i kolejno w „ył(n)”:

  • Śląsk > Ślōnsk > Ślnsk
  • Ślązak > Ślōnzŏk > Ślyłnzĕk
  • książka > ksiōnżka > ksiyłnżka
  • rządzić > rzōndzić >> rzyłndzić
  • ciągnie > ciōngnie > cignie
  • pięćdziesiąt > piyńdziesiōnt >> piyńdzie(j)siyłnt
  • pociąg > pociōng > pocig
  • brązowy > brōnzowyj >> bryłnzowyj (ale też bryłnyj)
  • bąk > bōnk > bnk
  • trąbka > trōmbka >> tryłmbka
  • pieniądze > piyniōndzy >> piyniyłndzy
  • zając > zajōnc >> zajyłnc
  • gałązka > gałōnzka >> gałyłnzka

Przykłady innych słów, w których występuje „ył”.

  • stół > stōł >> st
  • karton > katōng >> katyłng
  • szezlong > szezlōng >> szeslyłng
Dodatek audio – nagranie wymowy powyższych słów (R. Hellfeier).

Ciekawostką może być np. to, że mieszkańcy którzy jednoznacznie posługują się dwugłoską „eu” i nie mieszają jej z „ou”’, zdarza się mieszać wymowę „ył” z „ōł” . Takie zjawisko zaobserowałem głównie u osób urodzonych już w latach 50. i  60. XX wieku. Zaś starsi moi rozmówcy, urodzeni w latach 1925-1940, w znacznej większości przypadków nie mieszają ze sobą tych dwóch wariantów wymowy.

Co z tą literą „n”?

W pokazanych wyżej przykładach, spostrzegawczy czytelnik zauważy, że w jednych słowach polskie „ą” przechodzi w „ył”, a w niektórych w „yłn”. Są jednak takie przypadki, w których mógłbym użyć zapisu „ył(n)”. Wynika to z tego, że ze słuchu czasami ciężko jest jednoznacznie stwierdzić, czy rozmówca wymawia to „n” czy też nie.

Kwestia ta będzie w przyszłości tematem moich rozważań i będę tu i niej z pewnością jeszcze więcej pisał.

Dodaj komentarz

Gĕdka - dwugłoska "eu" w dialekcie głogóweckim
Przegląd prywatności

Ta strona korzysta z ciasteczek, aby zapewnić Ci najlepszą możliwą obsługę. Informacje o ciasteczkach są przechowywane w przeglądarce i wykonują funkcje takie jak rozpoznawanie Cię po powrocie na naszą stronę internetową i pomaganie naszemu zespołowi w zrozumieniu, które sekcje witryny są dla Ciebie najbardziej interesujące i przydatne.